Różne rodzaje znieczulenia


“Narkos” to szwedzki synonim znieczulenia i oznacza “bez czucia”. Można używać różnych rodzajów znieczulenia w zależności od planowanej operacji i badań. Wyboru znieczulenia dokonuje się w oparciu o wiek dziecka, przeprowadzaną operację oraz stan zdrowia pacjenta. Odpowiedzialny za podjęcie tej decyzji jest anestezjolog.

Znieczulenia ogólne

Znieczulenie ogólne jest dość powszechne, pacjent w czasie znieczulenia ogólnego głęboko śpi, następuje całkowite zniesienie czucia bólu. Wywołanie tego rodzaju znieczulenia polega najczęściej na wstrzyknięciu środka znieczulającego lub wdychaniu środka znieczulającego przez maseczkę. Znieczulenie jest utrzymywane przez ciągłe podawanie gazu lub infuzji razem ze środkiem przeciwbólowym.

Znieczulenie miejscowe

Znieczulenie miejscowe polega na miejscowym podaniu środka znieczulającego w pobliże nerwów przewodzących ból. Powoduje to znieczulenie miejsca unerwionego. Ta forma znieczulenia jest stosowana prawie wyłącznie u dzieci podczas znieczulenia ogólnego. Jest ona stosowana jako uzupełnienie do znieczulenia ogólnego w celu zniesienia odczuwania bólu podczas i po operacji. Do znieczulenia miejscowego zaliczamy znieczulenie zewnątrzoponowe i znieczulenie podpajęczynówkowe.

Znieczulenie miejscowe

Znieczulenie miejscowe jest implikowane na lub pod skórę. Niezależnie od sposobu jego podania, znieczulenie miejscowe blokuje przesyłanie odczuwania bólu we włóknach nerwowych, które stykają się ze środkiem znieczulającym tak, aby zaimplikowane miejsce zostało znieczulone. Przy znieczuleniu miejscowym używany jest krem EMLA, stosuje się go na skórę przed podłączeniem kroplówki. Znieczulenie miejscowe może być również stosowane w połączeniu ze znieczuleniem ogólnym w celu zmniejszenia odczuwania bólu podczas i po operacji.

//Search

twitter icon

Astrid Lindgren Children´s Hospital | Karolinska University Hospital 171 76 Stockholm


© Karolinska University Hospital

mail
Logotype